حاليا لازم ارفع شعار ممنوع الاقتراب او اللمس او عمل اى حاجه
لانى ببساطه على وشك الانفجار
اللى هيقرب منى ... بيقرب من بركان على وشك الانفجار
مستعده انفجر فى اى حد بدون اى سبب
مفقوعه و مفروسه و مخنوقه و مهدوده و مكسوره و غضبانه و كل المشاعر السلبيه اللى ممكن حد يتخيلها
اى مشاعر سلبيه موجوده .. ممكن تلاقوها عندى .. مع ضمان توافر كميات كبيره تصلح للتصدير للعالم كله
مش ممكن مفيش فايده .. مش ممكن كل اللى فيك ده فيك ولسه زى ما انت
لسه طالع السما بناس زباله و بايعينك ... و مش مقدر قيمه الناس اللى جنبك و بيهتموا بيك و واقفين جنبك
اللى انت اصلا متستاهلهمش .. عشان مش مقدر قيمتهم
بس المشكله انه مش وقته ... و لازم نستحمل و نسكت و نفوت لحد ما الازمه تعدى
بس يارب يصبرنى و منفجرش فيهم عشان انا مفقوعه و مش مستحمله نص كلمه
مستشفى غبيه ... قالك الجيزه الدولى .. بلا قرف
مش عارفه مين غبي قالنا عليها كويس و قال نروحها
بجد منتهى الغباء
والغباء الاكبر اننا نسيب مستشفى فى الهرم .. نروح واحده فى شيراتون المطار
على اساس اننا غاويين بهدله و خلاص .. لازم نروح مستشفى فى اخر بلاد المسلمين
بس على الله تطلع كويسه و متطلعش غبيه زى اللى قبلها
الغريب انها برده مستشفى النزهه الدولى
كل المستشفيات خير اللهم اجعله خير بقت دولى
ناقص كمان يبقي فيه المستوصف الدولى
اكتر حاجه مضايقانى فى النقل بتاع انهارده ده انى سبت الطريق اللى بقالى اسبوع بمشي فيه من يوم ما روحنا المستشفى ... باخد طريق راس الرجاء الصالح .. و اطول و ابعد طريق ممكن اخده بين المستشفى والشقه التانيه
بعيد عن زحمه شارع فيصل الغبيه .... الساعه اللى كنت بمشيها هى اللى كانت بتهدينى و بتخلينى اعرف اكمل اليوم
بس مش مشكله .... مساكن شيراتون اصلا حته مقطوعه ابقي اكتشف فيها طريق تانى من المستشفى لحد البيت هنا
المفروض انى دلوقتى اقوى قلبى و اسوق انا العربيه
عشان محمد فى الكليه الصبح و مش هنعرف نروح الحته المقطوعه دى بالمواصلات
ده على اساس ان انا فيا اعصاب اقف على رجلى .ز عشان يبقي فيا اعصاب اسوق
الناس تقريبا مش بتحس بحاجه
محدش حاسس بحاجه .. مش حاسين ان الساعه بتاعه الزياره اصلا انا بدخل قبل ما اكمل دقيقه بيكون نفسي اتكتم و قلبى وجعنى و اتخنقت و اهبط و الدنيا لفت بيا .. و اخرج اقعد بره مع صديقتى بتاعه الامن .. تدينى مياه و افوق و ارجع احاول اضحك و ادخل تانى عشان لازم ابقي قويه
وانا اصلا اضعف كائن اى حد ممكن يقابلوا ... انا بقيت
Broken
كل حاجه فيا مكسوره ... قلبى خلاص مش متحمل حاجه ... مجروح اوى .. و الدنيا مش راحماه و الناس مش راحمينه
وانا قليله الحيله مش قادره اداويه
كل ما اقف على رجلى تيجي مصيبه اكبر من اللى قبلها تهدنى و ترمينى فى الارض
حد بقي شبه منتهى ... مش باقى فيه الا شويه تمثيل على الوش انه كويس .. بيوهم بيهم الناس انه واقف على رجله
حد بيدعى ربنا ان يكون كل الضربات اللى ورا بعضها دى ... تكون تكفير ذنوب من ربنا .. عشان اما ساعتى تيجي واللى يا رب تبقي قريبه ان شاء الله .. اطلع نضيفه .. و ابقي خدت عذابى فى الدنيا
مع انى مكنتش اعرف ان انا عملت ذنوب كتير اوى كده .... عشان العذاب ده كتير اوى اوى بجد
بس اللهم لا اعتراض .. يارب بجد يبقي تكفير ذنوب ... و يارب ياخدنى
انا مبقاش فاضل فيا حاجه .... بقيت انقاض
فى ناس اهتمامهم و وقوفهم جنبى مهون عليا اللى فيا و موقفنى على رجلى
و ناس حاسه منهم افتعال و افوره و زيف ... او عدم اهتمام ...
وناس خلاص بيربطنى بيهم خيط واحد ... لو عرفت اقطعه ... هينتهوا من حياتى للابد
عشان انا قفلت من كل الناس و من الدنيا كلها
لانى ببساطه على وشك الانفجار
اللى هيقرب منى ... بيقرب من بركان على وشك الانفجار
مستعده انفجر فى اى حد بدون اى سبب
مفقوعه و مفروسه و مخنوقه و مهدوده و مكسوره و غضبانه و كل المشاعر السلبيه اللى ممكن حد يتخيلها
اى مشاعر سلبيه موجوده .. ممكن تلاقوها عندى .. مع ضمان توافر كميات كبيره تصلح للتصدير للعالم كله
مش ممكن مفيش فايده .. مش ممكن كل اللى فيك ده فيك ولسه زى ما انت
لسه طالع السما بناس زباله و بايعينك ... و مش مقدر قيمه الناس اللى جنبك و بيهتموا بيك و واقفين جنبك
اللى انت اصلا متستاهلهمش .. عشان مش مقدر قيمتهم
بس المشكله انه مش وقته ... و لازم نستحمل و نسكت و نفوت لحد ما الازمه تعدى
بس يارب يصبرنى و منفجرش فيهم عشان انا مفقوعه و مش مستحمله نص كلمه
مستشفى غبيه ... قالك الجيزه الدولى .. بلا قرف
مش عارفه مين غبي قالنا عليها كويس و قال نروحها
بجد منتهى الغباء
والغباء الاكبر اننا نسيب مستشفى فى الهرم .. نروح واحده فى شيراتون المطار
على اساس اننا غاويين بهدله و خلاص .. لازم نروح مستشفى فى اخر بلاد المسلمين
بس على الله تطلع كويسه و متطلعش غبيه زى اللى قبلها
الغريب انها برده مستشفى النزهه الدولى
كل المستشفيات خير اللهم اجعله خير بقت دولى
ناقص كمان يبقي فيه المستوصف الدولى
اكتر حاجه مضايقانى فى النقل بتاع انهارده ده انى سبت الطريق اللى بقالى اسبوع بمشي فيه من يوم ما روحنا المستشفى ... باخد طريق راس الرجاء الصالح .. و اطول و ابعد طريق ممكن اخده بين المستشفى والشقه التانيه
بعيد عن زحمه شارع فيصل الغبيه .... الساعه اللى كنت بمشيها هى اللى كانت بتهدينى و بتخلينى اعرف اكمل اليوم
بس مش مشكله .... مساكن شيراتون اصلا حته مقطوعه ابقي اكتشف فيها طريق تانى من المستشفى لحد البيت هنا
المفروض انى دلوقتى اقوى قلبى و اسوق انا العربيه
عشان محمد فى الكليه الصبح و مش هنعرف نروح الحته المقطوعه دى بالمواصلات
ده على اساس ان انا فيا اعصاب اقف على رجلى .ز عشان يبقي فيا اعصاب اسوق
الناس تقريبا مش بتحس بحاجه
محدش حاسس بحاجه .. مش حاسين ان الساعه بتاعه الزياره اصلا انا بدخل قبل ما اكمل دقيقه بيكون نفسي اتكتم و قلبى وجعنى و اتخنقت و اهبط و الدنيا لفت بيا .. و اخرج اقعد بره مع صديقتى بتاعه الامن .. تدينى مياه و افوق و ارجع احاول اضحك و ادخل تانى عشان لازم ابقي قويه
وانا اصلا اضعف كائن اى حد ممكن يقابلوا ... انا بقيت
Broken
كل حاجه فيا مكسوره ... قلبى خلاص مش متحمل حاجه ... مجروح اوى .. و الدنيا مش راحماه و الناس مش راحمينه
وانا قليله الحيله مش قادره اداويه
كل ما اقف على رجلى تيجي مصيبه اكبر من اللى قبلها تهدنى و ترمينى فى الارض
حد بقي شبه منتهى ... مش باقى فيه الا شويه تمثيل على الوش انه كويس .. بيوهم بيهم الناس انه واقف على رجله
حد بيدعى ربنا ان يكون كل الضربات اللى ورا بعضها دى ... تكون تكفير ذنوب من ربنا .. عشان اما ساعتى تيجي واللى يا رب تبقي قريبه ان شاء الله .. اطلع نضيفه .. و ابقي خدت عذابى فى الدنيا
مع انى مكنتش اعرف ان انا عملت ذنوب كتير اوى كده .... عشان العذاب ده كتير اوى اوى بجد
بس اللهم لا اعتراض .. يارب بجد يبقي تكفير ذنوب ... و يارب ياخدنى
انا مبقاش فاضل فيا حاجه .... بقيت انقاض
فى ناس اهتمامهم و وقوفهم جنبى مهون عليا اللى فيا و موقفنى على رجلى
و ناس حاسه منهم افتعال و افوره و زيف ... او عدم اهتمام ...
وناس خلاص بيربطنى بيهم خيط واحد ... لو عرفت اقطعه ... هينتهوا من حياتى للابد
عشان انا قفلت من كل الناس و من الدنيا كلها
No comments:
Post a Comment